Monday, June 11, 2012

നിന്നോട്

പ്രിയപ്പെട്ട കൂട്ടുകാരീ
നീയും ഈ മരുഭൂമിയും
ഒരുപോലെ
ഓരോ കാറ്റിലും രൂപം
മാറുന്ന മരുഭൂമി
ഓരോ നിമിഷവും
രൂപം മാറുന്ന നീയും
എങ്കിലും നിന്നിലെ
ഒരു കുഞ്ഞ് മരുപ്പച്ച ധാരാളം
എനിക്ക് ദാഹമകറ്റാനും
ഒരുപാട് നടക്കാനും ....

നിന്റെ മൌനത്തിന്റെ കൂര്‍ത്ത
മുള്ളുകള്‍ ആഴ്ന്നിറങ്ങി എന്റെ
ഹൃദയത്തില്‍ പൊടിയാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്
നിന്നോടുള്ള സ്നേഹം അലിഞ്ഞ് ചേര്‍ന്ന
എന്റെ ചുവപ്പ് രക്തം ....

നിയെന്നെ പ്രണയിക്കാന്‍
തുടങ്ങുന്ന നേരം
എന്റെ മരണം എനിക്ക്
ഡൈവോര്‍സ് നോട്ടീസയക്കുന്നു ....

ഞാന്‍ പകല്‍
നീ സന്ധ്യ
ഇപ്പൊ പറയണം
നീ എന്നോടൊപ്പമോ
അതോ ആ കുരുത്തംകെട്ട
രാത്രിയോടൊപ്പമോ ...

ആയുസ്സെത്താതെ ഒടുങ്ങി പോയ
പ്രണയമാണെന്റേത്
കൊന്നതാണോ കൊല്ലിച്ചതാണോ
ആത്മഹത്യായിരുന്നോ എന്നാ-
ണന്വേഷണം
എങ്ങിനെയായാലും അന്വേഷണം
തുടങ്ങുന്നത്
നിന്നില്‍ നിന്നാണ് എന്തേ അവസാനിക്കുന്നതും
നിന്നില്‍ തന്നെയാവുന്നത് ...

ഒരു വലമ്പിരി ശംഖിനുള്ളില്‍
നീയും ഞാനും കടലിരമ്പം
എല്ലാം ആവാഹിച്ച് പ്രണയിച്ചിരുന്നു
ഇന്ന് പൊട്ടിപ്പോയ ആ ശംഖില്‍ നിന്ന്
വീശിയടിക്കുന്നത് നീ ഒഴിഞ്ഞ് പോയ
എന്റെ ആത്മാവിന്റെ തേങ്ങലാണ് ....


No comments:

Post a Comment