പ്രിയേ,
എന്റെ എല്ലാ പ്രണയവും സംഭരിച്ച് വച്ച് ഞാന് രൂപം
നല്കിയ തംബുരുവാണ് നീ ...
എന്റെ ഒരു നേര്ത്ത തലോടലില് പാടാന് വെമ്പി
തന്ത്രികള് മുറുക്കി നീ ഇരിക്കുന്നു ...
ചുട്ടുപഴുത്ത ഈ മരുഭൂമിയില് ഒരിക്കല്
നീ ഒരു മഴ പോലെ പെയ്യുമെന്ന് പ്രതീക്ഷയാണ്
എന്നെ ശ്വസിപ്പിക്കുന്നത് ...
നിന്റെ ഒരു തുള്ളി ഗാനം എന്റെ ശിരസ്സില് പെയ്ത് നെറ്റിയെ തണുപ്പിച്ച്
മൂക്കിന് തുമ്പിലൂടെ എന്റെ അധരങ്ങളില് എത്തി നില്ക്കും ....
നിന്റെ പ്രണയം നുകര്ന്ന് ഞാനെന്റെ ഹൃദയത്തിലലിയിക്കും ....
മിടിപ്പവസാനിക്കാന് കാത്തിരുന്നെന്റെ ഹൃദയത്തിന്
പുതുജീവന് നല്കിക്കൊണ്ട് നീ എന്റെ രക്തത്തിലലിഞ്ഞ് ചേരും ...
അന്നെന്നില് നിന്നുയരുന്ന ഹൃദയഗാനം ഏറ്റ് പാടാന് നിന്റെ തന്ത്രികള്ക്ക്
കഴിയുമോ എന്ന് ഞാന് ഭയപ്പെടുകയാണ് ....
No comments:
Post a Comment